Lunes na naman. Ibig sabihin trabaho na naman. Medyo nakakatamad na lalo na kung alam mo naman sa loob mo na hindi mo narin naman gustong magpatuloy magtrabaho. Buti na nga lang at alam kong magkikita parin kami kaya pinipilit kong maging masipag at magtyaga.
Sa totoo lamang ay kung hindi dahil sa kanya, matagal na akong umalis. Sa totoo lang ay kung aalis ako sa mga oras na ito, gusto ko siyang isama sa paglisan ko. Dahil sa totoo lang, hindi ko na alam mabuhay ng wala siya sa tabi ko...
No comments:
Post a Comment